امروز رو هیچ کلاسی نداشتم و برنامه ای برای پر کردن وقتم ، موندم خونه مشغول تمیز کاری اتاقم شدم ، شیپی رو حموم کردم و حدیثه خانوم رو که میخواست حیاط رو از برگهای ریخته شده تمیز کنه نذاشتم ، دلم میخواست این برگها همینطور بمونن ، از راه رفتن روشون لذت می بردم ، حیاط قشنگ شده بود . حالا اون هی التماس که « خانم . اجازه بده من جارو بزنم ، زهره خانوم بیاد ببینه ناراحت میشه ، قبل رفتن بهم گفت حتما تمیز کنم حیاط رو » بهش گفتم خودم جواب زهره رو میدم و نگران نباشه . اونم با اینکه ناراضی بود و ی جورایی از زهره می ترسید هی دوباره حرفشو تکرار میکرد اونقدر که اعصابمو بهم ریخت و رفتم جارو رو دادم دستش « بگیر ! برو اوامر خانوم خونه رو انجام بده ، ی ساعت هم نتونستی تحمل کنی » بعدم رفتم تو اتاقم . چن لحظه بعد دوباره اومد و هی معذرت خواهی و اینکه تو رو خدا از من ب دل نگیرین . منم ب رو خودم نیاوردم و گفتم مهم نیست . زهره که اومد کلی خرید کرده بود . کلا خرید خونه رو خودش انجام میده ، دیگه بابا این کارو نمیکنه ، خودش میوه میگیره ، حتی میره صف نون وامیسته و . . . چیزی که من نمی تونم باهاش کنار بیام . ولی اون میگه « از این کار لذت می برم ، زن بایدخودش برا خونه خرید کنه ، ب خرید مردا نمیشه اعتماد کرد ، اونها فقط می خوان بخرن تا کارشون زود تموم بشه ب جنس و کیفیتش توجهی نمی کنن »  بهش کمک کردم و مشغول جاب جا کرن چیزایی شدیم که خریده بود . داشت از خانمی حرف میزد که تازه باهاش دوست شده و قراره ی روز دعوتش کنه که تلفن خونه صداش بلند شد . وقتی بر داشتم مث سگ پشیمون شدم . با شنیدن صدای زن عمو ، بی مقدمه گفتم « اِ شمایید دوست زهره خانوم ! ی لحظه گوشی لطفا » و گوشی رو دادم دست زهره و عصبی صدامو بردم بالا که این ب چه رویی زنگ زده اینجا ! اصن چی کار داره ؟ اصن چطور روش میشه . . . زهره هی با ایما و اشاره می گفت ساکت باشم و دستشو گذاشته بود رو دهنه ی گوشی تا  صدای من ب گوش زن عمو نرسه ، اونقدر اعصابم بهم ریخته بود که دیگه وانستادمو رفتم تو حیاط . بدجور اذیت شده بودم . حدیثه خانوم مشغول جارو زدن بود . نمی تونستم افکارمو تمرکز بدم و ب اون عفریته فکر نکنم که چرا بعد اینهمه مدت تماس گرفته اونم با خونه ، هر چند کماکان رابطشو با زهره داشت ولی با موبایلش تماس می گرفت  ی احوال پرسی میکرد و تموم . جارو رو از حدیثه خانوم گرفتم و خواستم خودمو مشغول کنم . هی میخواست ازم بگیره که همه ی عصبانیتمو سر اون خالی کردم « چته تو ؟ چرا هی اینقدر ب پرو پای من می پیچی ؟ ولم کن ی دقیقه !  » واون بیچاره بدون حرفی سریع برگشت داخل خونه . دلم سوخت بهش ، از خودم بدم اومد ، اخه اون طفلک چه گناهی کرده گیر من الاغ افتاده امروز !!! . وقتی برگشتم زهره صدام کرد . قبل اینکه حرفی بزنه بهش گفتم « تو رو خدا فقط از اون زن چیزی نگو » « اتفاقا برا همین صدات کردم ، خواستم بگم گفته داره می یاداینجا با دخترش ، میخواد یکی دو روزی رو بمونن » شوکه شدم !!! با چه رویی آخه ؟ چرا این زن اینقدر بیشعور و و قیح هستش . . . من هی دادو بیداد میکردم و زهره ساکت فقط نگاه میکرد . خسته که شدم اون شروع کرد « آروم شدی ؟ من نمیدونم چی کار کنم ! وقتی گفت خودم هم عصبی شدم ، بهش گفتم بهتره نیاد ، اگرم میخواد بیاد اینجا نباید بیاد ، میتونه بره خونه خواهر شوهرش . حضورش باعث ناراحتی تو میشه و من اصن دلم نمیخواد ناراحتی ژامک رو ببینم . اون تازه داره با زندگیش کنار می یاد و دیدن تو اذیتش میکنه » گفتم خوبه ! مرسی که اینقدر ب فکر منی ، خوبه که اینا رو بهش گفتی . امیدوارم دیگه هیچ وقت نبینمشون . « ولی اینطورام نیست ! برگشته ب من میگه من بودم که توی احمق رو صاحب خونه زندگی کردم ، من بودم که انداختمت ی جای خوب که تا عمر داری فقط بخوری و بخوابی و بتونی راحت بچتو تامین کنی اونوقت تو ب من میگی حق دارم بیام یا نیام ؟ دیر شناختمت از اون زنایی هستی که سعی می کنن پای فامیل شوهرو قلم کنن که خودشون راحت بتونن جولان بدن و . . . و . . . » این حرفها که از دهن زهره درمی یومد بیشتر منو شوکه کرد ! اصن فکر نمیکردم زن عمو اینطور با زهره که یکی از بهترین دوستاش بوده صحبت کنه ! این زن خیلی بی شعوره . بعدم گفته که من می یام خونه برادر شوهرم ، نه نامزد سابق پسرم . نامزدی بهم خورده ماکه از هم بریده نشدیم !!!!!! . ولو شدم رو زمین و بزن زیر گریه . آخه من از دست اینا کی راحت میشم خدا . چرا این زن اینقدر پروست ، چرا اینقدر عوضیه . زهره بغلم کرده بود و سعی میکرد آرومم کنه لی مگه میشد ! زنگ زدم بابا و جریان رو گفتم و اینکه « تو رو جون هر کی که میخوای دنیا نباشه که اون باشه ، تورو خاک مامانی همین الان زنگ بزن بهشونو بگو نیان اینجا ، من باز بهم می ریزم بابا ، من دیوونه میشم این زن رو ببینم . زنگ بزن عمو بهش بگو جلو زنشو بگیره . اگه نکنی این کارو و اونا بیان بخدا وانمیستم خونه ، میرم این چن روز رو ی جایی خودمو گم و گور میکنم » بعدم گوشی رو قطع کردم و رفتم حموم زیر دوش . وقتی دراومدم بابا خودشو رسونده بود خونه . میخواست از زهره بشنوه جریان چی بوده و اونم باورش نمیشد . یکی دو ساعت بعد اومد پیشم « چی کار کنم من ژامی ! هر چی تو بگی ، همون ! ولی دارم ب این فکر میکنم که چطور ب عموت بگم زن و بچه اش حق ندارن بیان اینجا ! با اینکه خودش میدونه چی ب چیه . ی نامزدی رو بهم زدی و هر کی رفت پی زندگی خودش ، چرا باید بزرگترش کنیم ؟ چرا باید مقابل هم واستیم تا در کنار هم ؟ من همین ی برادرو دارم ، بزرگتر منه ، برم بهش بگم حق نداری بیای اینجا چون دخترم خوشش نمی یاد . بابا اصن فک کن فرزام وجود خارجی نداره . تموم شد رفت . همونطور که مادرش داره اینطور وانمود میکنه تو چرا نتونی ، چرا میخوای بهش نشون بدی که ضعف داری و هنوز واست مهمه فرزام و اون ؟ تو با کناره گیریت اینو بهش ثابت میکنی . باید واستی مقابلش ، باید بهش نشون بدی که الان هیچ مشکلی نداری و داری از زندگیت لذت می بری ، باید با چشمای خودش ببینه که تو  افسرده نیستی ، تو داری زندگی می کنی ، چرا از این دید ب اومدن اونها نیگاه نمی کنی ها  فکر نمی کنی بهتر باشه ؟ » حرفاش مث آب بود رو آتیش . راست می گفت . بابا نمی تونست از عمو بگذره ، سالها پیش رو جریان فرنام یکی دو سالی از هم دور و قهر بودن و این خیلی سخت بود براشون . من نباید بذارم ب دلیل رابطه ی من و فرزام دوباره این دوری و دلخوری تکرار بشه . من باید آروم و عادی رفتار کنم . همونطور که بابا می گفت . باید خودمو برای نگاه های کنجکاو زن عمو بعد این یک سال آماده کنم . باید خودمو برای حرفایی که قراره بشنوم و قطعا بشنوه آماده کنم . نباید از خودم ضعف نشون بدم . با تلقین همین حرفها ی کم آروم شدم . در عین اینکه اعصابم بهم ریخته است . آخه هر چی فکر می کنم این زن چه دلیلی برای اومدن ب اینجا داره رو غیر از نیش و کنایه زدن و اذیت من چیزی دیگه ب ذهنم نمیرسه ، یا حتما گزینه ی جدیدی برای فرزام پیدا کرده ، که میخواد خبرشو رو در رو بده تا واکنش منو ببینه . نمیدونم ، مگه غیر از این چیز دیگه میتونه باشه . . .